... (7)

Yapamadım biliyorum, ben de boş veremedim. Susayım dedikçe içimde büyüyor sustuklarım. Bu saate kadar bekledim biliyor musun? Uyku uyanıklık arasında bekledim. Listemde çalan şarkılar ağzıma ede ede bekledim. Yaklaşık 12 saat bekledim. Neden bu kadar anlam yükledim ki, söyleyecek sözlerim olduğu için mi? Konuşmak için insan bu kadar bekler mi? Sadece umutlu bir bekleyişti, gelirdin biliyordum. Gelmeyince... Ulan! Yerimden kımıldayamıyordum, kötüydüm öksürdükçe ciğerlerim patlayacakmış gibiydi. Gelirdin... Gelmeyince...

Neden gelesin ki? Ben iyi okur iyi yazarım zannediyordum. Tekrardan okudum her şeyi. Daha iyi anladım. Karşı taraftan nasılda ilk kez göremediğimi anladım. Taraflı baktığımı fark ettim. Ve artık sana cevap yazacak yüzüm de kalmadı. Tüm mallığımla ekran karşısında, karanlık odamda sessizce oturuyorum. İçim çığlık çığlık...

Susmam gerek biliyorum ve susuyorum sana karşı. Gelsen daha da karışacaktı belki cümleler. Kendimi kandıra kandıra diyorum "iyi ki gelmedin" diye. İyi ki gelmedin ya gerçekten. Gelsen ne olacaktı ki. Ne oldu bunca zamandır. Uyku yine haramdı gelseydin. Hem filmi başa sarmadık mı? En başa, hiçliğe, yokluğa, senin yokluğuna. Sen? Kimsin ki? Daha tanışmadık bile...