25 Kasım 2009 Çarşamba

...

Aslında tam ters yöndeydim... Kırılma noktasına yakın belki de! Umutsuzluklarımın çaresizlikleri içerisinde mi boğulacaktım, yoksa kararsızlıklarımın sonucuna mı katlanacaktım... Bilmiyor, bilmediğim kadar korkuyordum. Sanırım sadece bir gülümseme, bir ışık! İhtiyacım olan tüm cesareti ilkokuldaki beslenme çantamda unutmuş olmalıydım. Yoktu bulamıyordum, arıyordum her yerde arıyordum ama yoktu, tüm cebimdeki imkansız zamanların avutucusu olan umutlarımın hepsini bir akşam eve dönerken yitirmiş olmalıydım. Ya da bir gece sarhoş yürürken ihtiyacım yok deyip çöp kutusuna atmış olabilirdim. Bunu bile bilmiyordum. Ne yönde gidiyor hayat farkında değildim. Sanki kaybolmuş bir küçük kaplumbağa gibiydim. Sırt çantamda hayatımı taşıdığım günlerin özlemi ile gözyaşı dökmeye çaba sarfediyordum. Akşam hiç istemediğim halde tuttuğum bir kaç parmak ve sıcaklığı ruhuma sindirmeye çalışırken korku ile rüyalarımdan uyanıyor, tekrar gözlerimi kapatıp belkide uykuya gelmesi için yalvararak uyuya kalıyordum. Nereye kadar gidecekti bu sancılı sevgi! Bunu da kestiremiyordum. Bitmeliydi, karın ağrılarıma iyi gelen bir ilaç bunu da kesip atabilir miydi yüreğimden diye sormuyor değildim. Er ya da geç bitecekti... Ama nasıl?


Ve birgün...

Tüm çıkmazlarımı dolduruyorken gözyaşlarım ile aniden karşıma çıkan bu tebessüm, gerçekten beni mutlu etmeye yetmişti. İçimdeki heyecanı durduramayacağımı sanmıştım. Bütün yazımı içinde geçirdiğim bu kuytudan çıkma vaktimdi. Tıpkı ipek böceği gibi... Gün yüzü görmeye dışarı çıkıyor, nefes alıyor, insanlarla konuşuyor ve gülümsüyordum. Gerçekte miydim acaba? Yoksa herşey benim hayal ürünüm olabilir miydi? Peki ya az önceki sancılarım?? Neler olacaktı kim bilir.. Yoksa bir kararın eşiğinde miydim? Sorular sorular sorular...

Peşinden gittiğim bu koku... Beni çıldırtmış olsa gerek. Karanlığımı bir hiç uğruna mı yoksa değecek bir şeye mi değiştiriyordum. Elimdeki kalemi farkettim. Boyuyordum gökyüzünü yine bir renge. Renk... Uzun zamandır siyah gördüğüm tüm renkler gibi değildi. Gerçekti, ve ilk defa mavi...

Hiç yorum yok: